| kontakt
ul. Strzelców Bytomskich 3 44-120 Pyskowice
tel: 32 233 23 55  fax: 32 230 60 58
e-mail: sekretariat@ops.pyskowice.pl

Pomoc dla osób starszych i niepełnosprawnych

Usługi opiekuńcze

Osobom samotnym, które z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymagają pomocy innych osób, a są jej pozbawione, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych.

Usługi opiekuńcze mogą być również przyznane osobom, które wymagają pomocy innych osób, a rodzina nie może takiej pomocy zapewnić.

Usługi opiekuńcze obejmują w swoim zakresie pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, do których należą w szczególności:

  • utrzymywanie czystości w mieszkaniu,
  • przygotowanie lub dostarczanie posiłków,
  • zakupy artykułów spożywczych,
  • reprezentowanie w sprawach urzędowych,
  • realizację recept,
  • monitorowanie stanu zdrowia,
  • opiekę higieniczną,
  • utrzymywanie więzi rodzinnych i społecznych.

Zakres usług jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych osoby objętej pomocą i może ulec rozszerzeniu o inne usługi.

Odpłatność za świadczone usługi uzależniona jest od dochodu rodziny.

Zgłoszenie o przyznaniu pomocy w formie usług opiekuńczych kieruje się do pracownika socjalnego z rejonu, w którym zamieszkuje zainteresowana osoba. Po zgłoszeniu, w przeciągu dwóch tygodni, pracownik socjalny przeprowadza rodzinny wywiad środowiskowy, którego celem jest ocena sytuacji życiowej osoby. Od wyników wywiadu zależy m.in. ustalenie wysokości ewentualnej odpłatności za usługi oraz ilości i zakresu usług opiekuńczych. W ciągu 30 dni od otrzymania zgłoszenia zostaje wydana decyzja administracyjna.

Dokumenty jakie należy złożyć w Ośrodku Pomocy Społecznej, aby otrzymać pomoc w postaci usług opiekuńczych to:

  • wniosek (podanie) o przyznanie usług opiekuńczych,
  • dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość wnioskodawcy – do wglądu
  • kserokopia dowodu otrzymania renty lub emerytury, zasadniczo – z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku (oryginał do wglądu) a także zaświadczenie o posiadanych dochodach wszystkich członków rodziny wspólnie zamieszkałych i gospodarujących,
  • oryginał zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia uzasadniającego konieczność pomocy w formie usług opiekuńczych,
  • w razie konieczności inne dokumenty potwierdzające trudną sytuację życiową, które określa pracownik socjalny.

Domy pomocy społecznej

Osobom wymagającym całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, nie mogącym samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, przysługuje podmiotowe prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.

Osoba wymagająca całodobowej opieki, w przypadku niemożności zapewnienia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, może ubiegać się skierowanie do Domu Pomocy Społecznej.

Procedurę związaną z umieszczeniem w placówce rozpoczyna się od pracownika socjalnego z rejonu, w którym zamieszkuje zainteresowana osoba. Pracownik socjalny przeprowadza wywiad środowiskowy z osobą ubiegającą się o przyznanie miejsca w domu pomocy społecznej jak i z rodziną, która zobowiązana jest do dopłaty do pobytu w domu pomocy społecznej.

Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą:

  • mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu;
  • małżonek, zstępni przed wstępnymi;
  • gmina z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej.

Czym jest niepełnosprawność i kto o niej orzeka?

Zgodnie z przepisami ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy.

Niepełnosprawność, zgodnie z kryterium ustawowym, to niemożność efektywnego pełnienia ról społecznych tj. wypełniania zobowiązania wynikającego z zajmowanej pozycji społecznej przy korzystaniu przez osobę z przysługujących jej przywilejów i praw według bardziej lub mniej określonego wzoru, a więc niemożność bądź trudności w codziennej aktywności i uczestnictwie wynikające z naruszenia sprawności organizmu.

O niepełnosprawności orzekają:

  • Powiatowe/miejskie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności – jako pierwsza instancja;
  • Wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności – jako druga instancja;

Postępowanie orzecznicze, służące ustaleniu niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności, co do zasady jest zespołowe i dwuinstancyjne. Oznacza to, że w posiedzeniu składu orzekającego zespołu powiatowego i wojewódzkiego uczestniczy co najmniej dwóch specjalistów – członków zespołu orzekającego, z których co najmniej jednym jest lekarz sprawujący jednocześnie funkcję przewodniczącego składu orzekającego. Drugim członkiem składu orzekającego może być pedagog, psycholog, pracownik socjalny, doradca zawodowy albo inny lekarz.

  • Rejonowe sądy pracy i ubezpieczeń społecznych jako organ odwoławczy dokonujący kontroli prawidłowości orzekania przez organy administracji publicznej.

Rejonowe sądy pracy i ubezpieczeń społecznych jako organ odwoławczy dokonujący kontroli prawidłowości orzekania przez organy administracji publicznej.
Prawo strony postępowania orzeczniczego do złożenia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności jest wyrazem realizacji prawa zawartego w Konstytucji RP, które stanowi, iż każdy obywatel ma prawo do rozstrzygnięcia swojej sprawy przez niezawisły sąd. Rejonowe sądy pracy i ubezpieczeń społecznych rozpatrują sprawy z odwołania od orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności poprzez poddanie oceny ustalonej przez składy orzekające pod ocenę biegłych lekarzy sądowych oraz innych biegłych, których przewodniczący składu orzekającego powołuje w zależności od problematyki indywidualnej sprawy.

Uwaga: Postępowanie orzecznicze w zakresie ulg i uprawnień jest jednoosobowe (orzeka lekarz) i jednoinstancyjne (nie przysługuje odwołanie do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności).

Gmina Pyskowice podlega pod: Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepwłnosprawności w Gliwicach.
Kontakt:
ul. Bojkowska 20, 44-100 Gliwice
tel. 32 230 26 90

Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności

W przypadku orzeczenia o stopniu niepełnosprawności przepisy w/w ustawy przewidują gradację niepełnosprawności poprzez określenie jej stopni. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:

  • znaczny
  • umiarkowany
  • lekki

Stopień niepełnosprawności osoby zainteresowanej orzeka się na czas określony lub na stałe. Decyduje ocena możliwości poprawy funkcjonowania osoby zainteresowanej.
Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydaje się osobie, która ukończyła 16 rok życia.

Znaczny stopień niepełnosprawności

Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osoby:

  1. niezdolne do pracy i wymagające, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
  2. zdolne do pracy w warunkach pracy chronionej i wymagające, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji

Umiarkowany stopień niepełnosprawności

Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mogą być zaliczone trzy grupy osób z naruszoną sprawnością organizmu tj.:

  1. niezdolne do pracy
  2. zdolne do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej
  3. wymagające czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

Lekki stopień niepełnosprawności

Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osoby:

  1. o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną;
  2. o naruszonej sprawności organizmu, mające ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.